‘Ga er over schrijven. Er is nog zoveel te vertellen over hoogbegaafdheid en alles wat je hebt ontdekt en nog gaat ontdekken daarmee kan je een ander helpen’, zei Adienne van den Bos van Gifted People ,tijdens het online spreekuur dat ik bij haar had aangevraagd.
‘Okee ‘, zei ik met een bepaalde gereserveerdheid.
Na dit gesprek spookte er van alles door mijn hoofd.
Pff wie zit er nou op mijn verhaal te wachten en wat als ….en als ik het doe dan moet ik het ook af maken maar dan wil ik ook dat het gelezen wordt en…. en …..
En voordat je het in de gaten hebt verstrijkt er veel tijd en popt dat idee zo af en toe op als een soort popcorn wat tegen de de deksel van de pan aan popt. En weer ga je nadenken: zal ik wel zal ik niet.
‘Dus Elian’ , zei ik tegen mezelf, neem nu een besluit, ga nu beginnen te schrijven en dan maar kijken hoe het gaat, of ga je het idee in de prullebak gooien.
Hmm dat laatste was geen goede optie, ik heb ervaringen opgedaan en ook al zou ik er maar 1 persoon mee bereiken, 1 persoon die er misschien iets aan heeft dan is het zonde van je ervaringen en ontdekkingen om er niks mee te doen.
Al doende kan ik bijsturen en misschien is de lol er over een tijdje af en wordt het moeilijk om er mee door te gaan maar het avontuur roept en ik gooi mezelf nu in het diepe. Dus hier gaan we dan, mijn reis, mijn ontdekkingen.

Het begon in het jaar 2020. Ik zet de tv aan en begin te zappen. Val midden in een uitzending van Beau. Aan tafel zit een man met grijs haar en hij verteld over een man die door de supermarkt rent. En dat hoogbegaafden denken in scenario’s en terwijl hij nog meer verteld , begin ik langzaam te denken: ‘ja maar dat ben ik’.

Dat was het begin van een zoektocht naar.
Het is nu het jaar 2026 en nog ben ik zoekende.  En dat vind ik niet erg (meestal 😀).